瘗旅文

作者:谭献 朝代:清朝诗人
瘗旅文原文
  呜呼伤哉!纵不尔瘗,幽崖之狐成群,阴壑之虺如车轮,亦必能葬尔于腹,不致久暴露尔。尔既已无知,然吾何能违心乎?自吾去父母乡国而来此,三年矣,历瘴毒而苟能自全,以吾未尝一日之戚戚也。今悲伤若此,是吾为尔者重,而自为者轻也。吾不宜复为尔悲矣。
  吾为尔歌,尔听之。歌曰:连峰际天兮,飞鸟不通。游子怀乡兮,莫知西东。莫知西东兮,维天则同。异域殊方兮,环海之中。达观随寓兮,奚必予宫。魂兮魂兮,无悲以恫。
凭阑久,金波渐转,白露点苍苔
情共天涯秋黯,朱桥锁深巷
深秋绝塞谁相忆,木叶萧萧
晨起动征铎,客行悲故乡
  薄午,有人自蜈蚣坡来,云:“一老人死坡下,傍两人哭之哀。”予曰:“此必吏目死矣。伤哉!”薄暮,复有人来,云:“坡下死者二人,傍一人坐哭。”询其状,则其子又死矣。明日,复有人来,云:“见坡下积尸三焉。”则其仆又死矣。呜呼伤哉!
  又歌以慰之曰:与尔皆乡土之离兮,蛮之人言语不相知兮。性命不可期,吾苟死于兹兮,率尔子仆,来从予兮。吾与尔遨以嬉兮,骖紫彪而乘文螭兮,登望故乡而嘘唏兮。吾苟获生归兮,尔子尔仆,尚尔随兮,无以无侣为悲兮!道旁之冢累累兮,多中土之流离兮,相与呼啸而徘徊兮。餐风饮露,无尔饥兮。朝友麋鹿,暮猿与栖兮。尔安尔居兮,无为厉于兹墟兮!
解鞍欹枕绿杨桥,杜宇一声春晓
露湿晴花春殿香,月明歌吹在昭阳
  呜呼伤哉!繄何人?繄何人?吾龙场驿丞余姚王守仁也。吾与尔皆中土之产,吾不知尔郡邑,尔乌为乎来为兹山之鬼乎?古者重去其乡,游宦不逾千里。吾以窜逐而来此,宜也。尔亦何辜乎?闻尔官吏目耳,俸不能五斗,尔率妻子躬耕可有也。乌为乎以五斗而易尔七尺之躯?又不足,而益以尔子与仆乎?呜呼伤哉!
  念其暴骨无主,将二童子持畚、锸往瘗之,二童子有难色然。予曰:“嘻!吾与尔犹彼也!”二童闵然涕下,请往。就其傍山麓为三坎,埋之。又以只鸡、饭三盂,嗟吁涕洟而告之,曰:
  维正德四年秋月三日,有吏目云自京来者,不知其名氏,携一子一仆,将之任,过龙场,投宿土苗家。予从篱落间望见之,阴雨昏黑,欲就问讯北来事,不果。明早,遣人觇之,已行矣。
  尔诚恋兹五斗而来,则宜欣然就道,胡为乎吾昨望见尔容蹙然,盖不任其忧者?夫冲冒雾露,扳援崖壁,行万峰之顶,饥渴劳顿,筋骨疲惫,而又瘴疬侵其外,忧郁攻其中,其能以无死乎?吾固知尔之必死,然不谓若是其速,又不谓尔子尔仆亦遽然奄忽也!皆尔自取,谓之何哉!吾念尔三骨之无依而来瘗尔,乃使吾有无穷之怆也。
故乡今夜思千里,霜鬓明朝又一年
长江万里东注,晓吹卷惊涛
万里不惜死,一朝得成功
长江巨浪征人泪,一夜西风共白头
瘗旅文拼音解读
  wū hū shāng zāi!zòng bù ěr yì,yōu yá zhī hú chéng qún,yīn hè zhī huī rú chē lún,yì bì néng zàng ěr yú fù,bù zhì jiǔ bào lù ěr。ěr jì yǐ wú zhī,rán wú hé néng wéi xīn hū?zì wú qù fù mǔ xiāng guó ér lái cǐ,sān nián yǐ,lì zhàng dú ér gǒu néng zì quán,yǐ wú wèi cháng yī rì zhī qī qī yě。jīn bēi shāng ruò cǐ,shì wú wèi ěr zhě zhòng,ér zì wèi zhě qīng yě。wú bù yí fù wèi ěr bēi yǐ。
  wú wèi ěr gē,ěr tīng zhī。gē yuē:lián fēng jì tiān xī,fēi niǎo bù tōng。yóu zǐ huái xiāng xī,mò zhī xī dōng。mò zhī xī dōng xī,wéi tiān zé tóng。yì yù shū fāng xī,huán hǎi zhī zhōng。dá guān suí yù xī,xī bì yǔ gōng。hún xī hún xī,wú bēi yǐ dòng。
píng lán jiǔ,jīn bō jiàn zhuǎn,bái lù diǎn cāng tái
qíng gòng tiān yá qiū àn,zhū qiáo suǒ shēn xiàng
shēn qiū jué sāi shuí xiāng yì,mù yè xiāo xiāo
chén qǐ dòng zhēng duó,kè xíng bēi gù xiāng
  báo wǔ,yǒu rén zì wú gōng pō lái,yún:“yī lǎo rén sǐ pō xià,bàng liǎng rén kū zhī āi。”yǔ yuē:“cǐ bì lì mù sǐ yǐ。shāng zāi!”bó mù,fù yǒu rén lái,yún:“pō xià sǐ zhě èr rén,bàng yī rén zuò kū。”xún qí zhuàng,zé qí zi yòu sǐ yǐ。míng rì,fù yǒu rén lái,yún:“jiàn pō xià jī shī sān yān。”zé qí pū yòu sǐ yǐ。wū hū shāng zāi!
  yòu gē yǐ wèi zhī yuē:yǔ ěr jiē xiāng tǔ zhī lí xī,mán zhī rén yán yǔ bù xiāng zhī xī。xìng mìng bù kě qī,wú gǒu sǐ yú zī xī,lǜ ěr zi pū,lái cóng yǔ xī。wú yǔ ěr áo yǐ xī xī,cān zǐ biāo ér chéng wén chī xī,dēng wàng gù xiāng ér xū xī xī。wú gǒu huò shēng guī xī,ěr zi ěr pū,shàng ěr suí xī,wú yǐ wú lǚ wèi bēi xī!dào páng zhī zhǒng lěi lěi xī,duō zhōng tǔ zhī liú lí xī,xiāng yǔ hū xiào ér pái huái xī。cān fēng yǐn lù,wú ěr jī xī。cháo yǒu mí lù,mù yuán yǔ qī xī。ěr ān ěr jū xī,wú wéi lì yú zī xū xī!
jiě ān yī zhěn lǜ yáng qiáo,dù yǔ yī shēng chūn xiǎo
lù shī qíng huā chūn diàn xiāng,yuè míng gē chuī zài zhāo yáng
  wū hū shāng zāi!yī hé rén?yī hé rén?wú lóng chǎng yì chéng yú yáo wáng shǒu rén yě。wú yǔ ěr jiē zhōng tǔ zhī chǎn,wú bù zhī ěr jùn yì,ěr wū wèi hū lái wèi zī shān zhī guǐ hū?gǔ zhě zhòng qù qí xiāng,yóu huàn bù yú qiān lǐ。wú yǐ cuàn zhú ér lái cǐ,yí yě。ěr yì hé gū hū?wén ěr guān lì mù ěr,fèng bù néng wǔ dǒu,ěr lǜ qī zǐ gōng gēng kě yǒu yě。wū wèi hū yǐ wǔ dǒu ér yì ěr qī chǐ zhī qū?yòu bù zú,ér yì yǐ ěr zi yǔ pū hū?wū hū shāng zāi!
  niàn qí bào gǔ wú zhǔ,jiāng èr tóng zǐ chí běn、chā wǎng yì zhī,èr tóng zǐ yǒu nán sè rán。yǔ yuē:“xī!wú yǔ ěr yóu bǐ yě!”èr tóng mǐn rán tì xià,qǐng wǎng。jiù qí bàng shān lù wèi sān kǎn,mái zhī。yòu yǐ zhī jī、fàn sān yú,jiē xū tì tì ér gào zhī,yuē:
  wéi zhèng dé sì nián qiū yuè sān rì,yǒu lì mù yún zì jīng lái zhě,bù zhī qí míng shì,xié yī zi yī pū,jiāng zhī rèn,guò lóng chǎng,tóu sù tǔ miáo jiā。yǔ cóng lí luò jiān wàng jiàn zhī,yīn yǔ hūn hēi,yù jiù wèn xùn běi lái shì,bù guǒ。míng zǎo,qiǎn rén chān zhī,yǐ xíng yǐ。
  ěr chéng liàn zī wǔ dǒu ér lái,zé yí xīn rán jiù dào,hú wéi hū wú zuó wàng jiàn ěr róng cù rán,gài bù rèn qí yōu zhě?fū chōng mào wù lù,bān yuán yá bì,xíng wàn fēng zhī dǐng,jī kě láo dùn,jīn gǔ pí bèi,ér yòu zhàng lì qīn qí wài,yōu yù gōng qí zhōng,qí néng yǐ wú sǐ hū?wú gù zhī ěr zhī bì sǐ,rán bù wèi ruò shì qí sù,yòu bù wèi ěr zi ěr pū yì jù rán yǎn hū yě!jiē ěr zì qǔ,wèi zhī hé zāi!wú niàn ěr sān gǔ zhī wú yī ér lái yì ěr,nǎi shǐ wú yǒu wú qióng zhī chuàng yě。
gù xiāng jīn yè sī qiān lǐ,shuāng bìn míng cháo yòu yī nián
cháng jiāng wàn lǐ dōng zhù,xiǎo chuī juǎn jīng tāo
wàn lǐ bù xī sǐ,yī zhāo dé chéng gōng
cháng jiāng jù làng zhēng rén lèi,yī yè xī fēng gòng bái tóu
※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

楚国围困雍氏,韩国派冷向到秦国借救兵,秦国为此派公孙昧来到韩国。公仲说:“您认为泰国将会救韩国呢?还是不救韩国呢?” 公孙昧回答说:“秦王的话是这样说的,请你们取道南郑、蓝田去攻打
多年的尘土布满了军装,骑着马到翠微亭寻找美景。好水好山还没有欣赏够,马蹄声就已经催我速归了。 注释①选自《宋诗选》。岳飞(1103-1142),字鹏举,宋朝爱国将领。这首诗表达
张仪想使陈轸陷入困境,就让魏王召他来做相国,准备在来到之后囚禁他。陈轸要去的时候,他的儿子陈应阻止自己的父亲出行,说:“此事谋划得很深,不可以不详察。郑强离开秦国说的话,我是知道的
“昨夜寒蛩不住鸣。惊回千里梦,已三更。起来独自绕阶行。人悄悄,帘外月胧明”,此时已是三更,独自围绕庭院而行,身心之大孤独于此得以体现。世人皆已沉沉入睡四周逐渐悄无声息了,夜静更深时
孟子说:“与人相互亲爱,是人本质的良心;最佳行为方式,是人生的道路;舍弃人生的道路而不走,放弃人生的良心而不知求回,太悲哀了!人们的鸡犬丢失了,尚且知道寻求回来;可是丢失了良心却不

相关赏析

①莲花漏:一种状如莲花的铜制漏水计时器,相传为庐山僧惠远所造。②酴酥:即屠苏,酒名。③东君:春神。
西周初年,“三监”叛乱,殷商后裔武庚联合东方旧属国奄(今山东曲阜)、蒲姑(今山东博兴)及徐夷、淮夷起兵反周。周公东征,经过三年战争,诛武庚,黜“三监”,攻灭奄等十七国。继而,迁殷顽
这首诗借古柏以自咏怀抱,正意全在未一段,此诗对偶句特多,凡押三韵,每韵八句,自成段落,格式与《洗兵马》极相似。全诗比兴为体,一贯到底;咏物兴怀,浑然一体。句句写柏,句句喻人。言在柏
一个是民心问题,一个是仁政问题。二者密切相关,相辅相成。民心问题反映的是民本主义思想,得民心者得天下,失民心者失天下。当然,还没有上升到“人民,只有人民,才是创造世界历史的动力”(
鱼玄机这首《江陵愁望寄子安》载于《全唐诗》卷八〇四。下面是中国李白研究学会理事、四川大学文学与新闻学院教授周啸天先生对此诗的赏析。建安诗人徐干有著名的《室思》诗五章,第三章末四句是

作者介绍

谭献 谭献 谭献(1832~1901),近代词人、学者。初名廷献,字仲修,号复堂。浙江仁和(今杭州市)人。谭献的词,内容多抒写士大夫文人的情趣。由于强调"寄托",风格过于含蓄隐曲。但文词隽秀,琅琅可诵,尤以小令为长。著有《复堂类集》,包括文、诗、词、日记等。另有《复堂诗续》、《复堂文续》、《复堂日记补录》。词集《复堂词》,录词 104阕。

瘗旅文原文,瘗旅文翻译,瘗旅文赏析,瘗旅文阅读答案,出自谭献的作品

版权声明:本文内容由网友上传(或整理自网络),原作者已无法考证,版权归原作者所有。今日诗词免费发布仅供学习参考,其观点不代表本站立场。

转载请注明:原文链接 | http://bbs.yb023.com/53HjI/XcOSkirt.html